oleh K. Kunasekaran
Setiausaha Agung DAP, Anthony Loke, baru-baru ini memberi tempoh enam bulan kepada Perdana Menteri Anwar Ibrahim untuk melaksanakan reformasi yang bermakna, manakala Nga Kor Ming menekankan pengiktirafan Unified Examination Certificate (UEC). Sekilas pandang, tempoh enam bulan ini mungkin kelihatan seperti ancaman untuk menggugat kerajaan, tetapi ia lebih tepat difahami sebagai strategi politik terancang. Masa pengumuman ini juga mencerminkan kejutan daripada kekalahan teruk DAP dalam Pilihan Raya Negeri (PRN) Sabah 2025, di mana parti itu kehilangan semua kerusi yang sebelum ini dimenanginya — menunjukkan bahawa pengundi kini menilai hasil, bukan retorik.
DAP nyata bergelut untuk menunaikan janji-janji terdahulu, sehingga terpaksa mengamalkan “seni kompromi”, di mana wakil rakyat backbencher dibenarkan untuk menyuarakan kritikan di luar struktur rasmi, sementara pemimpin negeri dan persekutuan terus mengambil pendirian yang selaras dengan keputusan kerajaan. Ultimatum enam bulan ini bertujuan untuk mengurus ketidakpuasan hati dalaman, menenangkan pengundi yang kecewa, dan memberi tekanan kepada Perdana Menteri — tanpa menjejaskan sokongan parti sebelum PRU-16.
Susulan keputusan PRN Sabah, Ahli Parlimen Jelutong menyeru untuk pemansuhan SOSMA, manakala Anthony Loke menegaskan komitmen parti terhadap pengiktirafan UEC, dengan menyatakan bahawa dasar bahasa baharu yang akan diperkenalkan dalam tempoh enam bulan akan menangani isu tersebut. Loke bahkan menyatakan bahawa beliau sanggup meletak jawatan jika ia dapat memastikan pengiktirafan UEC — walaupun beliau mengakui tindakan itu sahaja tidak menjamin hasil. Nga Kor Ming, penyokong lama UEC, baru-baru ini mengangkat isu ini semasa majlis makan malam amal di Taiping, menandakan bahawa parti serius dalam mendorong reformasi nyata.
Namun, persoalan besar timbul: jika DAP benar-benar serius mengenai UEC dan SOSMA, mengapa mereka tidak membentangkan usul rasmi di Parlimen? Dalam sejarah dan realiti politik DAP, walaupun tidak memegang kuasa persekutuan sebelum ini, parti ini menunjukkan komitmen melalui tindakan berani di peringkat negeri. Pada tahun 2008, Kerajaan Pakatan Rakyat di Perak membentangkan usul untuk memansuhkan ISA sebagai isyarat moral untuk membina kepercayaan rakyat; pada tahun 2012, Kerajaan Pulau Pinang menggesa pilihan raya kerajaan tempatan. Usul peringkat negeri ini berfungsi sebagai tanda niat yang jelas, menunjukkan bahawa parti bersedia untuk bertindak walaupun tanpa kuasa rasmi dalam hal ehwal persekutuan.
Kini, sejak tahun 2022, DAP memegang jawatan dalam Kerajaan Persekutuan Madani. Jika serius, wakil rakyat backbencher parti ini seharusnya mencontohi pendekatan terdahulu: membentangkan usul di Parlimen mengenai pengiktirafan UEC dan pemansuhan SOSMA. Kenyataan awam dan sidang media, walaupun menonjol, tidak setara dengan tindakan formal di Parlimen.
Dengan langkah ini, DAP boleh menunjukkan kesungguhannya, memulihkan keyakinan rakyat dan membuktikan bahawa janjinya bukan sekadar retorik. Ultimatum secara retorik dan ucapan menarik perhatian media, tetapi kepimpinan sebenar diukur melalui tindakan konkrit yang membawa hasil. Mengikut duluan di negeri Perak pada tahun 2008 dan Pulau Pinang pada tahun 2012, DAP kini mempunyai peluang dan tanggungjawab untuk mengubah kata-kata menjadi usul rasmi di Parlimen.
==========
K. Kunasekaran ialah Ahli Jawatankuasa PSM Perak.
